77 lat temu niemiecki wówczas Köslin został zdobyty przez oddziały Armii Czerwonej 3 KPanc Gw. 2 Frontu Białoruskiego marsz. Konstantego Rokossowskiego. Siły zbrojne niemieckiego Wehrmachtu broniące miasta zostały zniszczone lub wyparte z miasta i od tego momentu zaistniały warunki rozwoju nowej historii już polskiego Koszalina.

Każda wojna, w której giną ludzie, ulegają zniszczeniu budynki mieszkalne i infrastruktura, pojawiają się miliony uchodźców uciekających przed śmiercią, kalectwem, zniszczeniem wojennym jest moralnie zła! Historia jest nauką o przeszłości. Trzeba z niej wyciągać wnioski, ale nie wolno jej zakłamywać lub przemilczać. Ci, którzy to robią oraz pseudodziennikarze uprawiający swój sprzedajny mitotwórczy komentariat w imię doraźnych interesów partyjnych czy swoich osobistych korzyści są nikczemnikami, których następne pokolenia będą wspominać z obrzydzeniem lub w najlepszym wypadku nie będą wspominać wcale.

Dla koszalińskich władz platformersko-pisowskich data 4. marca nie istnieje. Została wygumkowana. Nawet pomijają oczywisty fakt, że w Koszalinie w wyniku porozumienia międzypaństwowego istnieje Cmentarz Wojenny Żołnierzy Radzieckich, na którym pochowanych jest 294 młodych czerwonoarmistów, którzy na początku marca 1945 roku zginęli w walkach z niemieckimi faszystami w rejonie Koszalina. Notabene dużo nowego światła na temat walk toczonych w naszym rejonie w lutym – marcu 1945 roku rzuca nowa książka niemieckiego autora Ericha Murawskiego pt. „Bój o Pomorze. Ostatnie walki obronne na wschodzie” (niedawno ukazało się jej polskie tłumaczenie), który w tamtym czasie walczył na tych ziemiach po stronie niemieckiej jako kapitan Wehrmachtu.

Koszalińscy radni platformersko-pisowscy (w tym dwie byłe Lwice Lewicy) na wniosek wojewody zachodniopomorskiego i prezydenta Koszalina Piotra Jedlińskiego, w 2017 roku zmienili uchwałą Rady Miejskiej uzasadnienie do nazwy ulicy 4. Marca, chyba po to żeby uniknąć zdrapywania dużych liter nazwy tej ulicy na elewacjach wielopiętrowych budynków mieszkalnych i innych kłopotów z tym związanych. Według nich 4. marca wiąże się z 636 rocznicą koronacji Władysława Jagiełły. Takie chwilowe przyćmienie umysłów i schizofrenia. Myślę, że teraz się tego wstydzą.
W Koszalinie, jak co roku, odbyło się uroczyste spotkanie w dniu 4. marca pod hasłem ” 4. marca 1945 – początek nowej historii polskiego Koszalina ”. Organizatorem tych uroczystości  był Koszaliński Komitet Obrony Lewicowych Tradycji, ZR Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, Stowarzyszenie Żołnierzy 8. Dywizji, Unia Pracy i Nowa Lewica.

Aby od razu, przed rozpoczęciem uroczystości, odrzucić wszelkie skojarzenia łączące wydarzenia sprzed 77 laty z dzisiejszą sytuacją polityczno–wojenną przy naszej wschodniej granicy wywołaną brutalną agresją Rosji Putina na niepodległe państwo ukraińskie, uczestnicy uroczystego spotkania przyjęli stanowisko potępiające agresję Rosji na Ukrainę, solidaryzujące się z Narodem Ukraińskim i wzywające prezydenta Putina i jego ekipę do natychmiastowego zakończenia działań wojennych. Stanowisko uczestników poniżej:

My, uczestnicy uroczystego spotkania w Koszalinie w dniu 4. marca pod hasłem „ 4. marca 1945 r. – początek historii polskiego Koszalina ”, potępiamy brutalną napaść Rosji na Ukrainę. Nie akceptujemy imperialistycznych zapędów rządu Rosji w stosunku do wolnego i niepodległego państwa ukraińskiego, pogardy władz rosyjskich dla życia ludzkiego, płonących miast ukraińskich, milionów ludzi koczujących na stacjach metra i w piwnicach domów, niszczenia budynków mieszkalnych i infrastruktury oraz setek tysięcy Ukraińców uciekających z własnego kraju przed wojną. Mówimy stanowczo STOP WOJNIE.
Wzywamy prezydenta Putina i jego ekipę do natychmiastowego przerwania działań wojennych i przejścia do pokojowego dialogu we wszystkich spornych sprawach, w warunkach pokoju i poszukiwania porozumienia.
Wyrażamy solidarność z walczącym w obronie swojej Ojczyzny Narodem Ukraińskim i mieszkającymi tam naszymi Rodakami w tych trudnych dla nich chwilach.    

Koszalin, 4 marca 2022 r.

Uroczyste spotkanie prowadził przewodniczący Prezydium Koszalińskiego KOLT, sekretarz gen. Unii Pracy Grzegorz Andrzej Niski. W trakcie spotkania płk Zdzisław Jordanek – prezes ZR ZŻWP i płk Jacek Kromolicki przypomnieli przebieg walk w tym rejonie na początku marca 1945r., w wyniku których Koszalin przestał być miastem niemieckim. Uczestnicy dzielili się też wspomnieniami z odbudowy Koszalina ze zniszczeń wojennych i rozbudowy  polskiego Koszalina, pięknego 100. tysięcznego miasta o aspiracjach wojewódzkich. Spotkanie zakończono prapremierą filmu Lecha Fabiańczyka o historii Koszalina pt. „Moje kochane miasto Koszalin”.